Hüzün

Gece geçip gün doğarken
Her an düşer aklıma
Basamakta düştüğüm an
Dizlerimden akarken kan
Gözlerimde büyü varken
An içtim sultanıma
Yüzüme gülüp geçerdi
Yüreğim parçalanırdı
Bu felaketten kaçış yok.
Öyle sandım ben olan
Üzüm sultan, hüzün kaplan, hüzün uykumu çalan
Barışmayı hep denerim
Öfkelenip de içerim
Fısıldar boş bu çaba
Ben seni sevgilim