Коктегі Мангілік Серт

Саған арнар едім бар әлемді. Айтar едім ішімдегі арманымды.
Түн ішінде іздеп сені табар ем.
Жаным, менің жылытар ем жаныңды.
Есіміңді жүрегімде сақтаймын.
Ешкім оған қолын соза алмас. Тіпті кетсем бұл дүниеден бір күні махаббатым саған қайта оралмас па?
Егер сөніп қалса біздің шамшырақ, жұлдыздар да алыстаса бір түнде.
Жауап берші, ол жақта өлім жоқ па?
Сенің менің бола алам ба мәңгілік?
Маған көкте жазыл мәңгілікке, мерзімсіз еш өшпейтін бір сеппен.
Мен жоқ болсам бір күндері бұл жерде қолымның жылуын есіне ал сен.
Бір күні жердің оты сөнсе де, уақыт өшірсе күн мен жылдарды, мен сені қайта табам естисің бе?
Махаббат сұрамайды ақынды.
Сен тынысым, сен бақытым, тірегім.
Сенсің менің тағдырымның мәнісі.
Қайғың болса бөліп алам өзіме.